Terrein

De Petrisberg heette tot aan het begin van de 19de eeuw Martinsberg; pas na 1823 kreeg hij zijn nieuwe naam en werd vernoemd naar de eigenaar van een hof, die in het verlengde van de hedendaagse Sickingenstraße lag. In de Middeleeuwen en vroege Nieuwe Tijd werd de Petrisberg overwegend als weide gebruikt, waarvan tegenwoordig nog de veldnamen “Lämmerwiese” en “Geißberg” het bewijs zijn. Van oudsher was er wijnaanbouw op de Kürenzer en Olewiger hellingen net zoals in het Aveler Tal, Brettenbach en de Retzgrube; sinds de 12de eeuw werden deze in het Maximiner grondboek genoemd. Sinds de 15de eeuw bestaat de “Kleeburger Hof” als landbouwbedrijf, net iets onder de huidige universiteit.

Sinds de vroege Middeleeuwen waren er op de Kürenzer helling onder de “Franzensküppchen”, kapellen of kleine kerken. Sinds het einde van de 12de eeuw is er in de omgeving een klooster voor Dominicanen, dat onder de naam “Katharinenkloster” in 1280 naar de stad Trier verplaats werd; het klooster was eigenaar van grote akker- en wildlanderijen op de berg, waarvan de exploitatie later door de eerder genoemde “Kleeburger Hof” gebeurde.

Ook na de secularisatie werd de Petrisberg op de hierboven beschreven manier overwegend voor de landbouw gebruikt. Na de bezetting van het Rijnland in 1936 begonnen de nationaal-socialisten met het militaire gebruik van het complex; tot aan 1938 werd de “Kemmelkaserne” opgericht en werd een groot deel van het terrein voor militaire doelen in beslag genomen. Op dit terrein werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in barakken een kamp voor oorlogsgevangenen, het beruchte STALAG XII, opgericht, dat hoofdzakelijk maar niet uitsluitend door Franse gevangenen bezet werd. Onmiddellijk na het einde van de oorlog werd het als interneringskamp voor Duitse burgergevangenen gebruikt.
In de tijd daarna werd het complete complex door Franse militairen overgenomen en tot het steunpunt Belvédère met een eigen infrastructuur zoals een ziekenhuis, sportcomplexen en dergelijk omgebouwd. Na het vertrek van de Fransen in het midden van de jaren 90 staat het terrein weer tot beschikking van de burgers.